Вярхоўны Суд
Рэспублікі Беларусь

Iнтэрнэт-партал судоў агульнай юрысдыкцыі Рэспублікі Беларусь

+375 (17) 308-25-01

+375 (17) 215-06-00

220020, г. Мiнск, вул. Арлоўская, 76

Расклад пасяджэнняў

Эканамічным судом Магілёўскай вобласці разгледжана апеляцыйная скарга на рашэнне па справе аб прызнанні несапраўднымі электронных таргоў па продажы незавершанага будаўніцтвам каўбаснага цэха

1 жніўня 2019  1262

Эканамічным судом Магілёўскай вобласці разгледжана апеляцыйная скарга істца (таварыства з абмежаванай адказнасцю «Р.») па іску да Галоўнага ўпраўлення юстыцыі Магілёўскага абласнога выканаўчага камітэта і рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства па аказанні паслуг «Б.» аб прызнанні несапраўднымі электронных таргоў і спагнанні 44 300,40 руб., у тым ліку 42 315 руб. кошту прадмета таргоў, 53,33 руб. у спагнанне затрат на арганізацыю і правядзенне таргоў і 1932,07 руб. працэнтаў за карыстанне чужымі грашовымі сродкамі.

Рашэннем суда ад 13.06.2019 г. істцу адмоўлена ў задавальненні патрабавання да рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства па аказанні паслуг «Б.» аб прызнанні несапраўднымі электронных таргоў і задаволены патрабаванні да Галоўнага ўпраўлення юстыцыі Магілёўскага абласнога выканаўчага камітэта аб прызнанні несапраўднымі электронных таргоў па продажы незавершанага будаўніцтвам каўбаснага цэха, размешчанага па адрасе г. Магілёў, вул. Дзімітрава, 5а. Таксама ТАА «Р.» адмоўлена ў задавальненні патрабаванняў да ГУЮ Магілёўскага аблвыканкама аб спагнанні 44 300,4 руб., у тым ліку 42 315 руб. кошту прадмета таргоў, 53,33 руб. у спагнанне затрат на арганізацыю і правядзенне таргоў і 1932,07 руб. працэнтаў за карыстанне чужымі грашовымі сродкамі.

Ісцец з рашэннем суда першай інстанцыі ў частцы адмовы ў спагнанні 44 300,40 руб. не згадзіўся і прасіў адмяніць рашэнне ва ўказанай частцы,  задаволіўшы іск.

Разгледзеўшы довады істца, выкладзеныя ў апеляцыйнай скарзе, апеляцыйная інстанцыя суда прыйшла да вываду аб тым, што суд першай інстанцыі абгрунтавана прыйшоў да вываду аб тым, што пры правядзенні электронных таргоў былі дапушчаны парушэнні, паколькі судовы выканаўца належным чынам не пераканаўся ў прыналежнасці маёмасці даўжніку, а таксама наяўнасці або адсутнасці правоў трэціх асоб на гэтую маёмасць, што паўплывала на вызначэнне выніку таргоў і прывяло да немагчымасці рэгістрацыі пераходу правоў уласнасці на істца. Названыя абставіны паслужылі падставай для прызнання судом таргоў несапраўднымі.

Згодна з часткай 2 артыкула 419 Грамадзянскага кодэкса Рэспублікі Беларусь прызнанне таргоў несапраўднымі цягне за сабой несапраўднасць дагавора, заключанага з асобай, якая выйграла таргі. Згодна з п. 2 арт. 168 Грамадзянскага кодэкса Рэспублікі Беларусь пры несапраўднасці здзелкі кожны з бакоў абавязаны вярнуць іншаму ўсё атрыманае па здзелцы, а ў выпадку немагчымасці вярнуць атрыманае ў натуры – пакрыць яго кошт у грашах, калі іншыя наступствы несапраўднасці здзелкі не прадугледжаны заканадаўствам.

Апелянт у поўным аб’ёме і ва ўстаноўлены тэрмін аплаціў кошт прадмета таргоў у суме 42 315 руб. на разліковы рахунак ГУЮ Магілёўскага аблвыканкама, пасля чаго вышэйназваная грашовая сума была размеркавана судовым выканаўцам на пагашэнне запазычанасці паміж крэдыторамі даўжніка з утрыманнем прымусовага збору ў памеры 10 % на карысць ГУЮ Магілёўскага аблвыканкама. Аднак крэдыторы даўжніка не з’яўляліся ўдзельнікамі здзелкі і атрымалі грашовыя сродкі на падставе наяўных выканаўчых дакументаў, у сувязі з чым довад апелянта аб тым, што АПВ павінен вярнуць пералічанае крэдыторам, прызнаны неабгрунтаваным.

Даўжнік ПВУП «Ф.» звестак аб здзяйсненні здзелкі па продажы маёмасці ў 2018 годзе не прадастаўляў, судоваму выканаўцу аб тым, што запазычанасць ІП М. за прададзены будынак аплачана шляхам заключэння дагавораў уступкі патрабавання, не паведамляў. Такім чынам, у выніку здзяйснення несапраўднай здзелкі ПВУП «Ф.» без падстаў вызвалілася ад абавязку па выплаце доўгу крэдыторам па выканаўчых вядзеннях у суме, пералічанай ім судовым выканаўцам за кошт сродкаў, атрыманых ад апелянта. З гэтых жа сродкаў была аплачана сума, што належала арганізатару таргоў.

Згодна з п. 1 арт. 972 ГК Рэспублікі Беларусь, паколькі іншае не ўстаноўлена заканадаўствам і не вынікае з сутнасці адпаведных адносін, правілы, прадугледжаныя главой «Абавязацельствы ў выніку беспадстаўнага абагачэння», належаць прымяненню таксама да патрабаванняў аб звароце выкананага па несапраўднай здзелцы.

Довады апелянта аб тым, што аддзел прымусовага выканання Магілёўскага аблвыканкама выступаў у якасці прадаўца, абвяргаюцца матэрыяламі справы, паколькі аддзел выконваў абавязкі, ускладзеныя на яго законам Рэспублікі Беларусь «Аб выканаўчым вядзенні». Пры гэтым апеляцыйнай інстанцыяй таксама ўлічана, што сродкі прымусовага збору, атрыманыя аддзелам прымусовага выканання пры продажы, апелянту вернуты. 

Пастановай суда

рашэнне эканамічнага суда Магілёўскай вобласці па справе пакінута без змен, апеляцыйная скарга ТАА «Р.» –  без задавальнення.

У чарговым выпуску

Маніторынг СМІ

Google перакладчык