Вярхоўны Суд
Рэспублікі Беларусь

Iнтэрнэт-партал судоў агульнай юрысдыкцыі Рэспублікі Беларусь

+375 (17) 308-25-01

+375 (17) 215-06-00

220020, г. Мiнск, вул. Арлоўская, 76

Расклад пасяджэнняў

Суд абараніў правы арандатара і прызнаў патрабаванні арэндадаўца аб павелічэнні арэнднай плошчы незаконнымі

1 чэрвеня 2021  747

У эканамічны суд Гродзенскай вобласці звярнулася УП «Г» з іскавай заявай да індывідуальнага прадпрымальніка Р. аб прымусе да змянення дагавора арэнды ў частцы вызначэння плошчы арандуемай адкрытай пляцоўкі – з 39 кв.м. на 61.75 кв.м.

З матэрыялаў справы вядома, што паміж бакамі ў 2018 годзе быў заключаны дагавор арэнды, згодна з якім арэндадавец (ісцец) абавязаўся перадаць у часовае платнае валоданне і карыстанне арандатару (адказчык) адкрытую пляцоўку плошчай 39 кв.м., якая ўяўляе сабой частку тратуара адной з гарадскіх вуліц. У дагаворы ўказана, што пляцоўка перадаецца для ўстаноўкі і абслугоўвання нестацыянарнага гандлёвага аб’екта па продажы сувеніраў і грамадскага туалета.

Пры правядзенні планавай праверкі ў 2020 годзе было ўстаноўлена, што на тэрыторыі пляцоўкі ўстаноўлены павільён па продажы сувенірнай прадукцыі, устаноўлены халадзільнік з напіткамі, а таксама дзейнічае туалет. Пры кантрольным абмеры аб’екта ўстаноўлена, што фактычная плошча аб’екта складае не 39 кв.м., а 54 кв.м. – з улікам навясных участкаў даху гандлёвага павільёна.

Адказчык не згадзіўся з данымі акта, а пры наступным аглядзе і абмеры плошчы гандлёвага аб’екта, вымеранага па аснове, было высветлена, што арандуемая плошча – 45,53 кв.м. – менавіта гэта плошча ў далейшым была ўнесена ў дадатковае пагадненне, заключанае паміж бакамі. Арандатар абавязаўся зрабіць даплату арэнднай платы, зыходзячы з плошчы 45,53 кв.м., пачынаючы з 2018 года.

Аднак ісцец палічыў, што выступаючыя часткі даху гандлёвага павільёна таксама павінны ўлічвацца да агульнай плошчы арандуемай пляцоўкі, і палічыў агульную плошчу – 61,75 кв.м. На думку істца, недаплата арэндных плацяжоў па плошчы, якая выкарыстоўваецца, наносіць рэальны ўрон, і звярнуўся ў суд.

Адказчык у абгрунтаванне сваёй пазіцыі ўказаў на тое, што пры вызначэнні плошчы забудовы будынкаў (збудаванняў) улічваецца агульнае правіла вызначэння плошчы: толькі плошча гарызантальнага сячэння па знешнім абводзе будынка, збудавання на ўзроўні цокаля, уключаючы выступаючыя часткі (тэраса, ганак, ступені). Шляхам сумесных абмераў прадстаўнікамі арэндадаўца і арандатара гандлёвага аб’екта была ўстаноўлена рэальна займаемая плошча – 45,53 кв.м., што адлюстравана ў падпісаным дадатковым пагадненні. А сам нестацыянарны гандлёвы аб’ект, яго знешні выгляд, габарыты і аздабленне былі ўзгоднены пры ўстаноўцы. Адказчык не выкарыстоўвае частку тратуара пад выступаючым дахам гандлёвага аб’екта, значыць, уключэнне часткі даху ў агульную плошчу арандуемага аб’екта неправамерна.

Паколькі істцом не прадстаўлена суду пераканаўчых доказаў, якія пацвярджаюць, што плошча нестацыянарнага гандлёвага аб’екта адказчыка складае не 45,53 кв.м., як адлюстравана бакамі ў дадатковым пагадненні да дагавора, а 61,75 кв.м., з улікам вертыкальнай праекцыі на плітачнае пакрыццё навясных участкаў даху гандлёвага павільёна, суд у задавальненні іску УП «Г» адмовіў.

Рашэнне не ўступіла ў законную сілу і можа быць абскарджана ў суд апеляцыйнай інстанцыі.

У чарговым выпуску

Маніторынг масавай інфармацыі